18 sep 2016 Strandpaviljoen Pier 32

img_0012

Om precies 14.30 kwamen we aanrijden bij het Savornin Lohmanpad en werden door Nico in zijn Zwitserse jeep opgehaald om met alle instrumenten, en dat zijn er heel veel, naar Strandpaviljoen Pier 32 gereden te worden. We speelden buiten onder de blote hemel. Tuurlijk, het was prachtig weer dus dat moest kunnen. We hadden echter een klein probleem: onze pumps konden we niet aan vanwege de vlonders. Onze hakjes zakten nl. door de spleten. Niet getreurd: dat losten we op door gewoon op slippers op te treden en demonstratief de hakjes aan de monitoren te hangen. In groten getale kwamen de fans al aangestormd. Karins moeder vierde haar verjaardag ter plekke en er werd taart uitgedeeld en gezongen, dus de stemming zat er meteen goed in. Na uitgebreid installeren, soundchecken en de boel aansluiten konden we dan om 16.00 uur beginnen. De zon deed zijn uiterste best en de zweetdruppels dropen van onze voorhoofden; een van ons had gewoon haar short aangehouden vanwege de warmte. Onze pianiste daarentegen trok daarna haar steeds verder uitscheurende spijkerbroek aan vanwege de later intredende kou’. Too much butt voor die strakke legging… Wat een goede dag hadden we uitgekozen. Het was de laatste mooie zomerdag van september. Rond 18.00 uur kwam er een koufront uit zee aanzetten, maar gelukkig waren er genoeg dekentjes waardoor het publiek er nog warmpjes bij zat. Ons uitzicht op de Noordzee was prachtig en dat gaf zeker een meerwaarde aan ons optreden. Dank aan de organisatie die ons uitgenodigd had met dank ook voor de lekkere maaltijd, die we daarna gepresenteerd kregen. Na ons optreden en voldaan, – yeah we are – hungry women, but don’t forget to feed our head, bracht Nico de instrumenten met de jeep weer keurig terug en wij liepen met dekentjes om terug door de duinen in de schemering naar onze auto’s. Pier 32, wij komen volgend jaar graag weer terug.

img_0014

 

Geef een reactie